Naam: Hilde
Leeftijd: 16
Woonplaats: Winschoten
Kleur ogen: blauw
Kleur haar: rood
Lengte: 1.74
Opleiding/beroep: 4 Havo
Hobby’s: gitaar spelen, scouting, speedminton
Kledingstyle: romantisch
Grootste droom: later voor mezelf beginnen en een wereldreis maken
Ik bewonder: Keira Kneightly

Vijf mei, Bevrijdingsdag. De dag waarop ik met een paar vriendinnen wilde gaan genieten van zon, gezelligheid en natuurlijk de muziek die op die dag volop aanwezig was.

Dat deze dag een compleet andere wending zou gaan nemen, daar had ik op dat moment geen flauw benul van…

Al lekker genietend van de zon, kwam er opeens een cameraploeg aanzetten! Ik dacht dat het TV Zwolle zou zijn (als die ùberhaupt bestaat), die de leuke sfeer van het festival in beeld wilde brengen. Ik was dan ook niet erg onder de indruk toen opeens een vrouw, Lutske, naar mij toe kwam om te vragen of ik wel model in 1 dag wilde worden. Natuurlijk… dat leek mij wel wat! Ik dacht: waarschijnlijk een snelle fotoshoot en vervolgens terug naar het festival om te genieten van de bands. Maar niets bleek minder waar. Toen ik dan ook hoorde dat ik onder handen zou worden genomen door een professionele visagist – die o.a. in het tv programma: Hollands Next Top Model heeft gezeten- was ik dan ook erg verrast; dit zou en moest ik doen!

Nadat zij hadden aangegeven dat ik een vriendin mee mocht nemen had ik Carolien overgehaald mij bij te staan. Dat overhalen was niet eens zozeer nodig, want zij was geloof ik net zo enthousiast als ik zelf. Ze bleef maar schreeuwen: ‘net 5 notabene! Net 5!’ Ja dat was voor mij ook wel wennen. Maar ik vond het programma zo leuk bedacht. Dat twee mensen midden in een stad twee meisjes oppikken en die vervolgens in 1 dag omtoveren in een model. Het voelde dan ook wel erg speciaal dat Lutske van al die duizenden mensen mij er uit had gepikt.

Na wat opnames te hebben gemaakt (in mijn ouwe kloffie) gingen we naar een speciale ruimte waar de andere opnames zou worden gedaan.

Na mijn middageten naar binnen te hebben gewerkt zou het dan echt gaan beginnen. Ik zou nu de visagist en stylist gaan ontmoeten! En tot mijn grote geruststelling waren zij beide erg vriendelijk. Ik heb veel tips gekregen wat ik uiteraard erg leuk vind. Zo had Dominique, de visagist, uitgelegd dat ieder mens in zijn gezicht twee kanten heeft; de lieve en onschuldige kant en de bitchie kant. En tot mijn grote verbazing had ik dit ook bij mijzelf ontdekt! En zo kreeg ik ook van de styliste te horen wat voor brillen mij goed zouden staan. Dat vond ik ook erg interessant. Erg leuk allemaal.

Ik was in het begin nog erg onwennig en gesloten door de camera, maar langzamerhand ebde dat gelukkig weg. En na de eerste fotoshoot kreeg ik er ook helemaal zin in.

Mijn eerste fotoshoot was buiten en ondanks het feit dat het zo druk was in de stad, lukte het me gelukkig mij van de menigte af te sluiten en me te concentreren op de shoot. Het was natuurlijk wel de eerste keer dat ik dit heb gedaan. En het was in het begin wennen dat alle aandacht nu op mij was gericht. Maar het ging naar mijn mening redelijk goed. En ook van hun kreeg ik te horen dat het goed ging wat voor mij een hele opluchting was.

De tweede shoot vond ik persoonlijk het aller leukst. Ik kreeg een heleboel aanwijzingen en volgens mij had ik ze redelijk opgevolgd. Dat was overigens moeilijker dan ik had verwacht. De laatste shoot ging wat snel i.v.m. tijdsnood, maar ondanks dat ging deze shoot ook redelijk goed, geloof ik.

Nu snel omkleden om ons naar de eindplek voor de uitslag en het oordeel van de jury.

Het leukste vond ik nog wel om het andere model te ontmoeten! Ik brandde van nieuwsgierigheid, maar ik moest eerst nog lange tijd wachten, maar Carolien en ik hadden ons niet verveeld. En dan eindelijk was het zover: de ontmoeting. Mijn ´tegenstander’, een bloedmooie meid. Dit kon nog wel eens een moelijke strijd worden! Gelukkig een gewone en aardige meid die – net als ik – erg verast was door deze plotselinge omwenteling van deze dag.

Na een heerlijk broodbuffet begonnen de zenuwen toch wel enigszins op te komen. De jurering begon! Ik kreeg nu voor het eerst mijn foto´s te zien en ik was erg blij met het eindresultaat! Ook de jury was positief. Gelukkig natuurlijk, want de foto´s van het andere model waren ook erg mooi. De spanning voelde ik nu steeds meer stijgen en ik moet zeggen dat ik blij was toen het uiteindelijk allemaal gebeurd was. Een aantal dingen moesten overnieuw, wat ik overigens niet echt leuk vond, maar dat was nou eenmaal niet anders.

Nu alles klaar wasm werd ik overspoeld door blijheid! Ik besefte eindelijk dat ik degene was die had gewonnen en dat ik degene was die de cheque mee naar huis mocht nemen, maar nog belangrijker: ik was degene die door mocht naar de finale! Ik wilde me er eerst nog niet op verheugen, omdat ik geen zekerheid had of ik het model in 1 dag zou worden, maar Lutske heeft het toch voor elkaar gekregen waar ik haar natuurlijk erg dankbaar voor ben!

Ondertussen was het 1 uur ‘s nachts en na een glas champagne en veel felicitaties, was ik blij dat ik in de auto terug naar huis zat. Tijd om alles langzaam te laten bezinken en te beseffen wat er nu eigenlijk allemaal is gebeurd. Ik vind het nog steeds moeilijk te bevatten.

Nu op naar de finale en kijken wat de toekomst met zich mee zal brengen. Ik hoop stiekem natuurlijk wel dat deze wens uit zal komen, maar tot die tijd wil ik me er niet druk om maken!